ما آدما که هیچ ، آبِ پاک و روشنم وقتی یه جا ساکن و راکد بمونه می گنده و میشه گنداب !

چی کار کنم ... خیلی مسخره س که یه چیزی رو قبول و باور داشته باشی اما بهش عمل نکنی ! اون موقع حتی خودت هم نمی تونی خودتو قبول داشته باشی !

می دونی ، این مهمه که چی باشی و کی باشی ، اما مهمتر از اون اینه که با اون چه هستی کنار اومده باشی ... وقتی بپذیری خودت رو ، وقتی خودت و شیوه ی زندگی کردنت رو قبول کنی و باهاش کنار بیای  اون موقع حتی شاید بتونی از کثافتی هم که توش دست و پا میزنی لذّت ببری !

اما من ، می دونم که دارم گه میزنم جایِ نفس کشیدن ، اما تغییرش نمیدم ! یعنی نمیتونم بدم !

مسئله ی شرایط و محیط و اطراف و خدا و جبر و اینا یه طرف ، خودِ مزخرفم هم یه طرف . می دونم مقصّرم تو زندگیم ، اما کاری براش نمی کنم . تا کی؟ تا کی؟ نمی دونم . . .

حتی نمی دونم چجوری شروع کنم ...

یهو همه چیو بریزم بهم و یه مدّت نکنم همه ی کارایی رو که تو این زندگی سگی دارم می کنم ، یا قدم به قدم و تدریجی اوضاع رو تغییر بدم 

احمقانه است که بشینی تو تختت گریه کنی که خدایا من می خوام شب بخوابم که روز رو برم به زندگی برسم ، ته اش هم خوابت نبره و شبا رو کامل بیدار بمونی از کارات حرص بخوری ...

زندگیم شده بود یه روز در میون ... الان هفته ای یکی دو روز ...

 خسته شدم ....

از وقتي تو رو شناختم ، از نظر من نه هيچ بازيگري ميتونه نقشاي مثبتو به اندازه تو خوب بازي كنه نه هيچ هنرپيشه اي مي تونست نقشاي منفيشو اينقدر دوست داشتني عرضه كنه !

کلی جايزه خودم برات كنار گذاشتم ! ...

وقتي عروسك كوكي م مي خنده يا گريه مي كنه ياد تو مي افتم كه عین یه عروسك از دست تو خنديدم و گريه كردم و آخر سر منو خیلی راحت كنار گذاشتي تا عروسك جديد بخري و لابد ....

تو که عین خود شیرینا می گفتی آدم فروشی نیست پس چطور منو فروختي و اينگونه خشنودي !؟

تو اين معامله من نه تو ضرر كردي و هنوزم بي خبري  ...

ولي آروم آروم وقتي كه علفهاي هرز تمام ريشه هاي زندگيتو كندن و تمام آرزوهات خشكيد به حرف من می رسي !

فعلا خوش باش ...

هر وقت محبت هاي پوشالي ت رو مي ديدم مي گفتم : جبران مي كنم !

اما حالا حرفم اينه :

مطمئن باش تلافي مي كنم !

ناراحت منم نباش !

من بعد از تو هر شب گريه مي كنم ،

 هر روز سكته مي كنم

و هر ثانيه مي ميرم !!!

اصلا نگران نباش !

 حتي يك لحظه هم راحت نمي نشينم كه تو عذاب بكشي !!!

..... من بودم و تنهاییم

من بودم و طعم گس انتظار ...

من بودم و دلواپسی ...

گفته بود سکوت بی فایده است ٬ اما خودش از همه ساکت تره ...

و امروز من تمام سکوتم را به فریادی تبدیل کردم و بر

سردلم،عقلم،احساسم و دل تنگی هایم فرو ریختم ...

من از دل تنگی های خودم گله ای ندارم

من مدتیست به استنشاق بوی دل تنگی ها عادت کردم !

حالا من معنی دل تنگی رو خوب می دونم و می دونم چرا آسمان گاهی تیره می شود و دلش می گیرد ..

و می دانم که تو چرا گاهی اشک هایت نم نم جاری می شود ...

تو سکوت می کنی و سکوتت مرگبار ترین آواز هاست ...