و من چقدر احساس تاریکی میکنم ! بر عکس تموم روزهائی که خنده هات زندگیم رو آفتابی میکرد ! چی شد که فکر کردی من . . . ؟!

 آه ه ه ه ه    . . .

  شاید حالا وقتشه که تو بدونی من کجای این دنیا واستادم !

میتونی برای دنیا پایانی تصور کنی ؟

 چشات رو ببند و تصور کن که در دورترین نقطه این دنیا اونجا که دیگه هیچ نوری نیست ٬ هیچ امیدی ٬ هیچ آینده ای ٬ فقط خودتی و خودت !

 واستادی ! اونجا اجازه داری از همه اونچه که امروز در اختیارته لذت ببری  میتونی برای خودت - فقط خودت - باشی

بدون فردا ! تنها و بیکس ...

و لحظات رو بشمری که جوری زمان طی بشه و یا خودت رو وابدی که از این پرتگاه فرو بیافتی و . . .

حالا فکر کن اون منم که لبه تاریکی راه میرم ، من خودم رو رها نمیکنم تا فرو برم اما همیشه سعی کردم  پامو از گلیمم درازتر نکنم  و خودم باشم و خودم یعنی به گونه ای شرایطم رو بپذیرم ولی متاسفانه تو باعث شدی من از خط ممنوع بگذرم و حالا این توئی انگار که داری تاوان بی توجهی منو میدی !

 من مقصرم ... میدونم !

دیر پیدات کردم ، واسه اینه که میشد جوری بشه  که تو قبل از رسیدن من به لبه ابن پرتگاه ، سر راهم قرار میگرفتی اینجوری شاید میتونستم بهت بگم مال من باشی !

اما حالا این منم که آخر خطم و تو مسیر سبز زندگیت روشن و شفافه و من – خدا گواهه – که جز خوشبختی و سربلندیت هیچ چیز دیگه از خدا نخواستم میتونم ازت بخوام که تنهام نذاری ولی دنیای خاکستری من با آسمون آبی تو اصلا تناسبی نداره سعی کن اینو بفهمی !

 زندگی تو به خودت تعلق داره و تو برای رفتن همیشه حق انتخاب داری ...

با این همه میدونی که جات کجاست؟

همیشگی رو بهت هدیه داده  زل  بزنی  و به جای  اینکه  لبریز کینه و نفرت  شی حس کنی

هنوزم دوسش داری

 چقدر سخته دلت بخواد دوباره سرتو به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر اوار غرورش همه  وجودت له شده

چقدر سخته  تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی  ولی وقتی  دیدیش هیچی جز سلام نتونی بگی .......

چقدر سخته  وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه ها تو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوزم دوسش داری.....

چقدر سخته گل ارزوهاتو تو یه باغ دیگه ببینی  و هزار بار تو خودت بشکنی و اونوقت اروم زیر لب بگی گل من باغچه نو مبارک........

آهاي گوش ميدي يا نه ؟

با توام ....

گفته بودم كه اينجا دارن 2 تا عاشق جون ميدن و جون مي كنن !

گفته بودم كه اينجا قتلگاه عاشقي و مهربونيه ...

اما خودمم فكر نمي كردم كه انقدر زود بكنيم از هم ...

فكر مي كردم خاطر همو بيشتر از اينها مي خوايم اما مثل اينكه هر دو اشتباه كرديم ...

اينا رو گفتم تا سر صحبتم باهات باز بشه .

اينا رو گفتم كه بتونم بازم مثل هميشه غرغر كنم .

امروز بد جوري حالم بده ...

دارم مي ميرم از درد و دوباره نمي تونم برم بيرون و به خاطر همين زياد سرحال نيستم و احساس ميكنم كه اكسيژن توي بدنم ناياب شده ...

دلم يه هواي توپ دو نفره مي خواد ... دلم يه بن بست سوت و كور مي خواد ... دلم مي خواد سكوت كنم و خش خش برگا رو وقتي گام بر مي داري بشنوم . دلم مي خواد توي اون كوچه سوت و كور مي بوسيدمت ...

هي فلاني ...

دلم خيلي برات تنگ شده ...

دلم براي صداي مهربونت كه سرشار از انرژي و آرامش بود تنگ شده ....

به همين زودي The End ?

دوباره .....

دوباره دارم مثل چوب ميشم ....

پاهام دارن گزگز ميكنن و الانه كه ديگه دستام هم شروع كنن به بازي و نتونم چيزي بنويسم .

آهاي فلاني ....

بغضمو ببين ....

ببين نميذاره نفس بكشم ....

ببين نميذاره حرف بزنم ...

تو مي توني ، تو مي توني بغضمو ازم بگيري اما .....

من كجا ، هجر كجا اي فلك بي انصاف            به همين داغ بسوزي كه مرا سوخته اي !

دلم براي شب زنده داري هامون تنگ شده ... براي تمام نگرانيات ، براي شيطنتامون ،براي گريه هامون ، براي خودمون ، براي پول تلفنامون ، براي ترسمون از بيدار شدن مامان بابا ! 

فلاني يهو ياد شبي افتادم كه  ....

يادته ؟

با هم تا خود صبح حرف زديم .... تا خود صبح آه كشيدي و دلمو آتيش زدي ...

از اون شب خيلي از مرد بودن متنفر شدم !

عجب دنياييه پارسال اين موقع در چه حالي بوديمو امسال در چه حالي ...

بعد از شنيدن حرفت داشتم ديوونه مي‌شدم ٬ تو تختم بند نميشدم  دلم مي‌خواست برم بيرون اما نمي‌شد  دير بود !

وقتي یکی دیگه دست تو رو مي‌گيره من پيش کی فرياد بزنم که زندگيمو ازم گرفتن ؟!

اون روزي كه سرتو رو شونش مي‌ذاري به کی بگم دارم می ميرم ؟!

اون روزي كه نگاهت تو نگاه اونه به کی بگم که همه همه دنيامو ازم گرفتن ؟!

اگه من و تو مال هم نباشیم به کی بگم که نهايت عجزمه ؟!

 به کی بگم همه عشق من نصیب يكي ديگه  ميشه وکمرم داره ميشکنه ؟!

به کی بگم هيچ کس مثل من قدرشو نمی دونه ؟هيچ کس مثل من دوسش نداره؟

هنوزم اين فكرا داره ديوونم ميکنه ... اگه مال هم نباشیم ...

در صورتي كه ميدونم نمي‌شيم!

قصه من قصه کسیه كه با چنگ و دندون می خواد توی طوفان شن چادر پاره ای که تنها سر پناهشه رو حفظ کنه ولي...

باور کن با همه وجود سعی مي‌كنم بهت بگم عزیزم  ديوونتم  دوست دارم اما .......

ولی من عاشقم میخوام تا آخرش برم می‌خوام تا آخرش برم تا جايي كه مطمئن بشم  همه راهارو تا آخر رفتمو ديگه هیچ راهی نمونده !

هر چند که بی فایدست اما ...

" تو رو به امام حسین که میدونم عشقته قسم میدم منو ببخش ... نباید دلت رو می شکوندم ! دل تویی که تا حالا به اندازه کافی شکسته شده ... "

عزیز !

تو هنوز متوجه نشدی که دیگه دلی نمونده؟!

نمی دونی چه ذوقی داره وقتی شبا موقع خواب باهاش درد و دل میکنم یا چه
لذتی داره وقتی تو اوج تنهایی آروم آروم اسمشو تو دلم میگم و اشکام سرازیر
میشه ...

خودش می دونه که تو این دنیای به این بزرگی همه امیدم به خودشه ،
خودش می دونه که تو این دنیا پشت و پناهم خودشه !

وقتی باهاش حرف می زنم صدام رو می شنوه و به حرفام گوش میده ... هیچ وقت
ناامیدم نمی کنه ... آخه می دونم دوسم داره !

هیچ وقت نشده منو یه جایی جا بذاره ، حتی اگر شده آخرین ثانیه هم دستمو گرفته !

خوب میدونم چرا دلمو هیچ وقت نمیشکنه ، آخه من سحرا واسه دل شکسته ها
دعا میکردم ...

چه خوب می شد اگه آدما واسه همدیگه دعا می کردن واسه عاقبت خیری هم دعا می کردن !٬

دعای منم مستجاب میشه آخه خودش گفته دعای دل شکسته رد نمیشه !
فقط یه دل پاک ، یه صبر ، یه توکل و ایمان قوی می خواد !

می خوام خدا رو قسم بدم ...

قسم به خودش که نگاه به دل شکسته ها بیندازه و
دلشونو شاد کنه ! می خوام خدا رو قسم بدم به مهربونی خودش همه مریضامونو شفا بده !
می خوام خدا رو قسم بدم به بزرگی و یگانگی خودش که اینبارم گناهامو ببخشه !

نمی دونی چه آرامشی داره وقتی به درگاهش با خلوص نیت دعا میکنی ...

يه صافي كه بشه اونو تو قلبم ... روحم جا بدمش

نميدوني چقدر احساس نا خالصي بودن مي كنم !

نمي دوني چقدر توش دودلی ، شك  ، بد دلی ، كينه و نا اميدی موج مي زنه ...

كمكم كن...مي خوام يه دوره ي ديگه صافي و رو از سر بگيرم !

ميدونم فكر كردن به تو توانم و بيشتر مي كنه...

صبرم و... مقاومتم  ... تحملمو بيشتر ميكنه

من به اين دل احتياج دارم

به  پاكي ...

دلم پاكي سالها پيشو مي خواد و اين محتاج طي كردن اين مسيره !

ميدونم اگه كنارم بودي كمكم مي كردی...

دقيقا به همون قدرتي كه داري از خودت فرار مي كني.

واي كه چقدر با هم گام برداشتن مي تونه قدرتمند باشه !

اما نه... همينكه روحت كنارمه كافيمه ...

 یکی جلوی دلش سپر گذاشته بود که نکنه یه وقتی محبت کسی به دلش بیوفته ! یکی همین جوری دلش رو رها کرده بود و براش مهم نبود که چی به سرش میاد ! بعضیا هم قایمش میکردن و بعضی ها  مثل من دلشون رو دستشون گرفته بودن و ...
داشتم قدم میزدم که یهو به یه کوچه رسیدم که بالاش نوشته بود : بن بست عشق !

خیلی کنجکاو شدم برم تو و ببینم که اونجا کجاست ؟

از همون اولش یه خورده شیشه هایی زمین ریخته بود ولی من توجهی به اونها نمی کردم تا اینکه نمی دونم چی شد دلم از دستم افتاد تا اومدم برش دارم یکی از عقب سر رسید و زیر پاهاش له کرد و بی تفاوت از کنارم رد شد منم همون جوری نیم خیز مونده بودم !

برگشتم از پشت نگاهش کردم ولی اون حتی برنگشت ببینه چه اتفاقی افتاد ! منم زانو زدم و نشستم و خرده های دلم رو جمع کردم تو دستم و دیگه جلوتر نرفتم از همون جا برگشتم خونه !

 به خونه که رسیدم همش رو ریختم تو گلدونی که تو حیاطمون بود !
 

آخه می دونی می خواستم پس فردا که خدا رو دیدم همش رو بدم بهش !

 آخه میگن خدا خریدار دلهای شکسته است مگه نه؟

میگن خدا دلها شکسته رو میگیره و پیش خودش نگه میداره ... میگن اونا رو یه جایی نگه میداره تا یه روز اونهایی که شکستنش رو ازشون باز خواست کنه !

خدايا تو مهربوني ... خيلي خيلي مهربوني چون من بنده گناهكار رو باز دوباره به درگاه خودت راه دادي !

خدايا ...

اگه همه آدمها مي دونستن كه چه خداياي مهربوني دارن هيچ وقت خودشونو به گناه آلوده نمي كردن !

اگه آدما می دونستن كه خدا چه قدربزرگ وبخشنده است هیچ وقت دستمونو جلو کس دیگه ای دراز نمي كردن و هرگزحاضر نمي شدن حتي براي لحظه اي تو رو ازخودشون ناراحت كنن و برنجونن ...

خيلي خوشحالم كه تونستم ديدم رانسبت به زندگي ، به هرآنچه كه اطرافم هست عوض كنم  ...

من اكنون فهميدم كه اين تكرارِ به ظاهر رنج آور و كسل كننده چه قدر شيرين و دوست داشتي است ...

من تازه حالا فهميدم كه كه زندگي با همه سختي هاش چه قدر زيباست ...

خدايا من همه اينا رو مديون تو هستم ...

 هرچه دارم همه ازسر لطف توست ! من كه به خودي خود ارزش و مقامي ندارم ! ارزش ومقام من به خاطر بندگي توست ...

خدايا...

بازم مي گم كه ازت ممنونم ...

 اگر تنها نفس کشیدن من از سر ناگزیری نبود تمام هر آنچه زیبا یا زشت هست ارزانی آنها باد که به هر شکل و نحوی با آن کنار آمده اند اما من جز آرزوی نابودی آن به شکلی که آتش بگیرد چیزی در ذهن و جان و روانم نیست !

 به هیچ وجه هم ازاینکه اینگونه آرزوها  در من است شرمسار نیستم !

من یک معتاد نیستم که بعد از روزها خماری چنین آرزویی  کند و یا آن فرد که انسان های پلید تمام هستی اش را در بازی های وحشیانه برباد داده باشند

من دختری نیستم که آدم های متعصب با سنّت های بازدارنده اشان و خودرایی وحشیانه همه ی هستی او را به بند کشیده باشند !

بیشتر وقتها می توانم در خیالم به سرزمین های دور سفر کنم و کاملا حساب شده با مردم آن دیار مراوده داشته باشم. همین حالا شاید بسیاری آدم ها مرا به عنوان انسانی  نرمال و صبور بداند.   ولی حالا  تنها دلم می خواهد  تمام گذشته ها و آینده ها  و یا هر فضایی که در آن مفهوم بود معنا شود رویش تف کنم و بشاشم و در آخر هم به باد بدهم اش و فراموش شوم !

من در پی نابودی خودم هستم  ولی خیلی ضعیفم و تنها می توانم فکر بکنم،  حرف بزنم  و داد و حوار بکشم و فحش بدهم. . .

پاهایم خشکیده و دستانم نیمه جان است.  در این چند سال آنقدر روی خودم و بسترم و توی اتاقم و هتل و خانه های اقوام و خیلی جاهای دیگر شاشیده ام  و گُه کرده ام که دلم می خواهد  روی تمام نظام هستی و کل کائنات و توی آسمان، زمین، دریا و جنگلها و تمام گلها حسابی بشاشم !

باور کنید اینها حرفهای آدمی است که از ده سالگی تا حالا  فعالیتهای هنری و ادبی داشته و همیشه دغدغه های معنوی و اخلاقی او را در چارچوب های سخت انسانی قرار داده و حسودی نمی کرده و دروغ کم گفته و ازغیبت کردن بدش می آید  ولی حالا دوست دارد تمام دنیا را بسوزاند و در خاکسترش بشاشد !  

دوست داشتم می رفتم توی دريا و ديگه هيچ وقت برنمی گشتم ٬ می رفتم توی دريا غرق می شدم تا هیچ وقت دیگه تو اين دنيا غرق نشم !
می رفتم تو دريا تا اثری از اين تنهای تنها ديگه تو اين دنيای ديونه نباشه
دوست داشتم الان شمال بودم ٬ زير يکی از بارون های وحشی و زيباش
زير يکی از اون بارونهاييی که هميشه دوست دارم زيرش گريه کنم ... دوست دارم زيرش بميرم !

کاش الان اينجا نبودم ٬ توی اين سکوت مطلق ! توی اين تنهايی مطلق و توی اين بی کسی رنج آور !

ای کاش می شد ....

ای کاش دلم آروم می شد و کم ياد طوفان می افتاد !
هيچ معلوم نيست سرمونو با چی گرم کرديم که همه چيزو فراموش کرديم ...
يکی با پول و ثروت يکی با عشق به رياست . یکی با روياهای فردا !
يکی با عاشقيهای امروزی که هيچکدوم از عشقها ديگه به درد درکوزه گذاشتن و آبشو خوردن هم نمی خوره يکی با تنهائی يکی با زور گوئی يکی با دلشکنی و يکی با دلربائی ! يکی با زجر دادنو يکی با تسکين دادن ...  هر کدوم با يه چيز ...

می دوني چيه ؟  ای کاش هيچ وقت بزرگ نمی شدم و هميشه بچه می موندم  يه بچه که تو دلش هيچی نيست و دلش پاکه پاکه !

 يه بچه که نمی دونه تنهائی چيه  يه بچه که نمی دونه غم چيه  يه بچه که تا حالا دلش نشکسته !

 يه بچه تا حالا دل کسی رو نشکسته و يه بچه که هيچ وقت به کسی زور نگفته  کسی هم بهش زور نگفته ! آره ای کاش یه بچه بودم و صد کاش که به دنیا نیامده بودم !

ردپامو که براش گذاشته بودم...

 بهش می گفنم:" چرا  به من نگفتی که میای !؟ نمی دونی چقدر دوست دارم ببینمت باهات حرف بزنم ! نمی دونی چقدر دوست دارم ؟! "

نمی دونم چرا؟ چرا باید من بیام اون نباشه و اون بیاد من نباشم؟ چرا خدا هوامونو نداره؟

می خواستم گریه کنم یه گریه درست و درمون ولی انگار چشمه اشکم کمبود اشک داشت !

همین جوری داشت برام میومد.

ول که اون اومد و من نبودم حالام که حتی نمی تونستم درست گریه کنم !

چقدر انتظار سخته ! خیلی سخته بمونی منتظر اون کسی که دوسش داری !

تازه بدیش اینجاس که همه اینا رو هم تو خواب دیدم!

لحظه ها می گذرد و

 هنوز ساعت دیواری صدایش واضح است

      هنوز رد پا برام مونده

 هنوزم چشام منتظر چشمات هست

 و هنوز چشمات رو نمی بینم و دستانت در دستم نیست

کاش ها زیادند ولی ..

   کاش بودی !

چند وقته باهام قهری می گم تو قهری چون من که عددی نیستم باهات قهر کنم !

دارم ازت دور میشم !  منم خودم می دونم که زیاد اشتباه کردم زیاد یادم رفت کی هستم و چی بودم !ولی آخه من به این تنهایی  نباید بازم بیای پیشم نباید صدام کنی ؟!

 نباید وقتی صدات کردم جوابمو بدی ؟! یعنی ذیگه نمی خوای منو صدا کنی ؟! اسممو که خوب بلدی وقتی حوصله ت سر میره که خوب میزنی پس کله ی من !

اون دفعه هم بهت گفتم... منو اگه به خاطر خودم صدا نمی زنی به خاطر تموم کارایی که کردم به خاطر... صدام کن !

من که در بست چاکرم ( الان می گی عجب رویی داره نه؟ همه کاراش رو می کنه تازه باز می گه چاکرم ! هرچی بهش گفتم این کارا رو نکن بازم می کنه ! یه کم خجالت بکش ... )

به بزرگیت قسم خیلی خجالتن می کشم خودتم می دونی ...

داری ازم دور می شی ! می دونم خودم دورت می کنم از خودم ! ولی تو رو خدا کمک کن

 بمون بازم بمون دور نشو از من ... نرو من که جز تو کسی ندارم ! بری می میرم می پوسم می ترکم... نرو کمک کن !

می دونم خیلی خوبی اصلاْ بخاطر همینه که خیلی دوست دارم

کم کمکم نکردی ولی باز من نارو زدم ! ولی خودت گفتی برگردی بازم کمکت می کنم ! پس کمکم کن !

صدایم کن که  تنها صدای توست

   که مرا به خوبی سالهای قبل بر می گراند

      کاش ها زیادند

        ولی کاش همیشه باشی با من !

اگه دستامو بگیری از غرورت کم نمیشه

ساکت و صبوری عاشق وقتی حوصله نداری

پیش حرفای دل من حرف عشق و کم میاری

لحظه ها تلخ و حقیرن وقتی قهری با دل من

کاش چشات یه جاده میزد از دل تو تا دل من

 ای که لحظه هامو بردی تو خیالت به اسیری

نکنه بیای دوباره بونه تازه بگیری

من سبد سبد صداقت به دل تو هدیه کردم

نکنه می خوای بگی که میرم و برنمی گردم

خوب می دونی نمی تونم بی چشات دووم بیارم

ولی از اون دل سنگت گله دارم گله دارم

چه خوب ميشد وقتی كه راهنماييمون می كرد، نشانه هاشو می ديديم.

چه خوب ميشد وقتی نشانه هايی می بينيم، بهشون فكر كنيم.

چه خوب ميشد اگه می فهميديم يه وقتايی، حرفايی ميزنيم كه بعداْ به خاطرشون امتحان ميشيم.

چه خوب ميشد اگه وقتايی رو كه امتحان ميشيم، می فهميديم.

چه خوب ميشد اگه می فهميديم الآن كه داريم امتحان ميشيم، درست رفتار كنيم.

چه خوب ميشد وقتايی كه داريم امتحان ميشيم، به خودش توكل می كرديم.

چه خوب ميشد وقتايی كه داريم امتحان ميشيم، شكرگذار باشيم.

چه خوب ميشد وقتايی كه داريم امتحان ميشيم، ازش بخوايم سربلندمون كنه.

و چه خوب ميشد اگه سربلند بيرون اومديم قدرشو بدونيم و يه پله بالاتر باشيم

چه خوب میشد اگه امروز بهمون چیزی نمیداد چون دیروز نعمتهاش رو شکر نکردیم !

کاش دیگه روییدن گلی رو نمیدیدیم چون دیروز که بارون فرستاد ما گله کردم ....